مقدمه: هدف از این مطالعه، مقایسه تأثیر دو ساختار فیزیکی جیره آغازین، شامل آردی (غلات آسیاب شده) و آجیلی (غلات فلیک شده با بخار)، بر عملکرد رشد، سلامت گوارشی و شاخصهای رشد اسکلتی در گوسالههای شیرخوار هلشتاین بود. مواد و روش ها:این پژوهش بر روی ۱۲ رأس گوساله ماده هلشتاین انجام شد که بهصورت تصادفی به دو تیمار آردی و آجیلی اختصاص یافتند. وزنکشی و اندازهگیری شاخصهای رشد اسکلتی بهصورت هفتگی و مصرف خوراک و نمره قوام مدفوع به صورت روزانه ثبت شد. همچنین، مایع شکمبه برای اندازهگیری pH در روزهای ۲۱ و ۴۵ آزمایش جمعآوری گردید. نتایج:نتایج نشان دادکه اگرچه افزایشوزن روزانه وشاخصهایرشد اسکلتی بین دوگروه تفاوتمعنیدارینداشت (0/05<P)، اما گوسالههایی که خوراک آجیلی دریافت کردند، میانگین مصرف خوراک بیشتری داشتند. از نظر سلامت دستگاه گوارش، گروه آجیلی نمره مدفوع پایینتری (بهبود یافته) در مقایسه با گروه آردی نشان داد (0/05P<). همچنین، pH شکمبه در گروه آردی در روز ۴۵بهصورت معنیداری کاهش یافت که نشاندهنده احتمال اسیدوز تحت بالینی بود، درحالیکه pH در گروه آجیلی در محدوده طبیعی باقی ماند. بحث و نتیجه گیری:بهطورکلی، نتایج حاکی از آن است که خوراک آغازین آجیلی با بهبود سلامت دستگاه گوارش و pH شکمبه، مزایای مهمی نسبت به خوراک آردی دارد، هرچند که در یک دوره کوتاه ۷۰روزه، تأثیر معنیداری بر افزایش وزن و رشد اسکلتی مشاهده نشد.
