مقدمه:هدف از این پژوهش، برآورد پارامترهای ژنتیکی برخی صفات تولیدمثلی درگاومیشهای استان خوزستان با استفاده از مدل حیوانی چند صفتی بود. مواد و روش ها:بدین منظور، از 4197 رکورد مربوط به 3990 رأس گاومیش در 101 گله که طی سالهای 1393 تا 1403 توسط معاونت بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی استان خوزستان جمعآوری شده بود، استفاده شد. پس از ویرایش دادهها و بررسی نرمال بودن توزیع صفات، مؤلفههای واریانس و کواریانس ژنتیکی افزایشی برآورد گردید. نتایج:نتایج نشان داد واریانس ژنتیکی افزایشی فاصله زایش بین شکم دوم و سوم بیش ترین و بین شکم چهارم و پنجم کمترین مقدار را دارا بود. برآورد وراثتپذیری برای فواصل زایش CI12، CI23، CI34،CI45وCI56بهترتیب برابر با 0/08، 0/29، 0/09، 0/03 و 0/18 بهدست آمدکه بیانگر پایین بودن وراثتپذیری این صفات و تأثیر قابل توجه عوامل محیطی بر آنهاست. بیشترین همبستگی ژنتیکی (0/99) بین فاصله زایش شکم سوم و چهارم با فاصله زایش شکم چهارم و پنجم مشاهده شد، در حالیکه بین برخی فواصل زایش همبستگی ژنتیکی ناچیزی برآورد گردید. همچنین، همبستگی ژنتیکی مثبت و پایین بین سن اولین زایش و فاصله زایش در شکم دوم نشانداد که انتخاب بر مبنایسن اولین زایش تأثیر محدودی بر بهبود فاصله زایش دارد. بحث و نتیجهگیری:بهطورکلی، با توجه به پایین بودن وراثتپذیری صفات تولیدمثلی، بهبود مدیریت، تغذیه و دقت در ثبت رکوردها میتواند نقش مؤثری در ارتقای عملکرد تولیدمثلی گاومیشهای خوزستان ایفا کند.
